Η Κεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί του Ιονίου Πελάγους, και έκτο σε μέγεθος από όλα τα Ελληνικά νησιά. Έχει έκταση 670 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός ανέρχεται στους 30.000 κατοίκους.
Από μορφολογική άποψη το νησί παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε σχέση με τα άλλα νησιά του Ιονίου για την εδαφολογική ποικιλία του, τις πολλές αντιθέσεις και τα παράξενα γεωλογικά του φαινόμενα.
Ένα αξιοσημείωτο γεωλογικό φαινόμενο που εκδηλώνεται περίπου ενάμισι χιλιόμετρο έξω από το Αργοστόλι είναι οι Καταβόθρες, όπου το νερό της θάλασσας «καταπίνεται» από διάφορα χάσματα του εδάφους και εξαφανίζεται στα έγκατα της γης.
Για το περίεργο αυτό φαινόμενο έχουν γίνει πολλές επιστημονικές έρευνες, οι οποίες έδειξαν ότι το νερό ακολουθεί υπόγεια διαδρομή και περνώντας από το σπήλαιο-λίμνη Μελισσάνη, ξαναεμφανίζεται στη λίμνη Καραβόμυλος στην άλλη άκρη του νησιού.
Η Κεφαλονιά είναι το ορεινότερο του συμπλέγματος των Ιονίων Νήσων. Ο μεγάλος ορεινός όγκος, το βουνό Αίνος στο νότιο τμήμα του νησιού, φθάνει στο ύψος των 1628μ και καλύπτεται από ένα σπάνιο είδος ελάτης, την Κεφαλληνιακή.
Υπάρχουν πολλές απόψεις ως προς την προέλευση του ονόματος του νησιού. Μερικοί πιστεύουν ότι πήρε το όνομά του από το μυθικό βασιλιά Κέφαλο, ή από τους Κεφαλλήνες, που ήταν αρχαίος λαός του νησιού.
Το νησί έχει λαμπρό και πολυτάραχο παρελθόν, που χρονολογείται από το 4ο ή 5ο αιώνα π.Χ. Στα Μαζαρακάτα έχουν ανακαλυφθεί 83 άθικτοι τάφοι Μυκηναϊκής περιόδου. Στη Λακήθρα και τα Μεταξάτα ανακαλύφθηκαν αγγεία και στολίδια με πολύτιμες πέτρες, καθώς και πολεμικά όπλα. Κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο η Κεφαλονιά χωριζόταν σε 4 περιοχές: Πάλλη (Ληξούρι), Κράνη (Αργοστόλι), Πρόννοι (Πόρος) και Σάμη (φέρει ακόμα το ίδιο όνομα). Ήταν κρατίδια – βασίλεια ανεξάρτητα και αυτόνομα.
|
